X
تبلیغات
رایتل

نوشته ای برا خذف شدن!

دیگر به دنبال مقصر نیستم. به دنبال سرزنش کردن دیگران هم نیستم. دیگر به دنبال روز های از دست رفته نیستم. دیگر به دنبال راههای نرفته نیستم. دیگر به دنبال هیچ کس جدیدی نیستم. به دنبال راهی که باید برم نیستم. دیگر به دنبال سر و سامان دادن زندگیم نیستم. دیگر به دنبال معرفی خودم به خودم نیستم ......... دیگر به دنبال هیچ چیز نیستم .

این درست همان چیزی ست که برای رسیدنش دو سال زمان برد. زمان برد تا فهمیدم در همه ی داشته ها و نداشته هایم حکمتیست که هر چه بیشتر دست و پا بزنم ٬ بیشتر پاپیچم می شود.

دو سال زمان برد تا فهمیدم بارکش ادم هایی شدم که فکر می کردم اگر دور و برم باشند دیگر احساس تنهایی نخواهم کرد. دوسال زمان برد تا به حداقل برسانم تحریک شدنم را در برابر حرف دیگران که مدام سرزنشم می کردنند که چرا از این همه استعداد های خدادادی استفاده نمی کنم. چرا اتم نمی شکافم!!! وووو و هر کدام به سطح سلیقه ی خودشان در راهی تحریکم می کردنند و از همه بدتر٬ من توان انجام همه ی ان ها را داشتم ٬ به بهترین شکل!!! این تمام مایه ی بدبختی ام بوده و هست! و در مانده و خسته فقط می توانستم برای بهترینشان خاطراتی را بگویم که سد راهم بود و نوجوانی و بخشی از کودکی ام را دزدید.

چاره ای ندارم جز این که تمام فایل های گذشته را رها کنم . ادم ها را هم ... من دوسال هزینه ی قوی شدن داده ام. دوسال زمان برد تا دردهایم التیام یافت. صفر برایم از هزار هم با ارزشتر است. من هر چند یک ادم معمولیی و ازاد بودم امروز دیگر فقط خودم هستم. خود خودم . این قدر واقعیست که خودم هم باورم نمی شود.

پی نوشت:فردا را رها کن. من همین یک روز وقت دارم!

+ نوشته شده در  شنبه 18 خرداد‌ماه سال 1387ساعت 04:36 ب.ظ  توسط هاله